Tien jaar later maakt LET ME IN met Alicia Keys Amerikanen nog steeds tot vluchtelingen

LET ME IN is een korte film uit 2016, geschreven en geregisseerd door Jonathan Olinger en met Alicia Keys in de hoofdrol, die zich voorstelt dat de vluchtelingencrisis zich op Amerikaanse bodem afspeelt: een gezin uit Los Angeles dat gedwongen wordt de grens over te vluchten naar Mexico. De film ging online in première op TIDAL op Wereldvluchtelingendag, samen met Keys' nummer "Hallelujah". Tien jaar later is de centrale ingreep, die wij narratieve omkering noemen, nog steeds een van de bruikbaarste middelen die we kennen voor onderwerpen waar het publiek inmiddels langs scrollt.

In 2016 was de vluchtelingencrisis een verhaal geworden waarvan mensen dachten dat ze het al kenden. De beelden waren vertrouwd: boten, hekken, kampen, mensenmassa's aan een grens. Belangenbehartiging leunde op statistieken en op beelden van ver weg, en de publieke reactie was afgevlakt door wat meestal compassiemoeheid heet. In de Verenigde Staten lag het onderwerp bovendien politiek gevoelig. Meer van dezelfde beelden laten zien zou niet veranderen hoe mensen zich voelden. We moesten veranderen waar ze stonden terwijl ze keken.

Waar gaat LET ME IN, de film met Alicia Keys, over?

LET ME IN volgt een gezin in Los Angeles waarvan het leven uiteenvalt als er geweld uitbreekt in hun stad. Samen met duizenden andere ontheemde Amerikanen verlaten ze hun huis en zoeken ze een veilig heenkomen door de grens over te steken naar Mexico. Alicia Keys speelt de hoofdrol, en de film introduceert Naliyah Vega en Ricardo Martin. De muziek is "Hallelujah", destijds een nieuw nummer van Keys.

De film werd gemaakt door We Are Here en HUMAN, met Alicia Keys, Erika Rose Santoro en Leigh Blake als uitvoerend producenten. Na een verrassingsvertoning op het Tribeca Film Festival, waar Remezcla bij was, ging hij op 20 juni 2016 online in première op TIDAL, op Wereldvluchtelingendag, samen met het nummer. We Are Here werkte samen met CARE, Oxfam en War Child, en de film verscheen op TIDAL, Facebook, YouTube en de site van We Are Here, die kijkers doorverwees naar organisaties voor vluchtelingen waar ze konden geven en in actie komen. Global Citizen was een van de media die over de lancering berichtten.

Wat is narratieve omkering in campagnes?

Narratieve omkering is de techniek waarbij je de gebeurtenissen van een verhaal intact laat, maar omdraait wie ze overkomen, zodat het publiek de ervaring ontmoet als de eigen ervaring in plaats van die van een ander. LET ME IN is geïnspireerd op de echte verhalen van vluchtelingen over de hele wereld: de vlucht, de angst om je gezin, de oversteek, de afhankelijkheid van vreemden aan een grens. Wat verandert, is de geografie. De straten liggen in Los Angeles. De grens is die in het zuiden. De mensen die vragen om binnengelaten te worden, zijn Amerikanen.

Die verschuiving verandert de vraag die een Amerikaanse kijker stelt. Bij vertrouwde beelden van ver weg is de vraag: "Wat moet er met hen gebeuren?" Bij een gezin dat in jouw straat zou kunnen wonen, wordt de vraag: "Wat zou ik willen dat iemand voor ons doet?" De eerste vraag nodigt uit tot debat. De tweede nodigt uit tot herkenning, en bij herkenning begint empathie.

De beelden van een crisis kunnen slijten. De ervaring dat jij degene bent die moet vertrekken, slijt niet.

We maakten in de montage nog een bewuste keuze: de film houdt het woord "vluchteling" achter tot helemaal aan het eind. Een label laat een kijker een verhaal wegzetten voordat het zijn werk heeft gedaan. Door het achter te houden, laat de film het publiek eerst de ervaring van het gezin beleven, en geeft hij pas daarna het woord voor wat ze net hebben gezien.

Hoe wek je met film empathie voor vluchtelingen?

Je wekt met film empathie door het publiek iemand te geven om te volgen en een reden om zichzelf in die persoon te zien, nog voordat je met een argument komt. In LET ME IN betekende dat drie ambachtelijke beslissingen die samenwerkten.

• Filmische schaal voor een echte crisis. We draaiden met de productiewaarde die het publiek kent van speelfilms, zodat het verhaal urgent en dichtbij voelde, meer bioscoop dan voorlichtingsspot.
• Een gezin in het middelpunt. De film volgt één gezin in plaats van een menigte. Je gezin veilig willen houden is een gevoel dat bijna elke kijker deelt, wat die ook vindt van migratiebeleid.
• Muziek als emotionele rode draad. "Hallelujah" draagt de film, en gaf hem een tweede leven als onderdeel van de release van een artiest.

Ook het platform van Alicia Keys deed ertoe. Een beroemdheid maakt een film niet goed, maar de juiste artiest, oprecht betrokken bij een zaak, kan een verhaal brengen op plekken waar zelden over humanitair beleid wordt gesproken. Dat bereik, gecombineerd met een première op een datum die de wereld al met het onderwerp verbond, gaf de film een moment.

Waarom de techniek tien jaar later nog werkt

Tien jaar later zijn de omstandigheden die LET ME IN nodig maakten niet verdwenen. Veel urgente kwesties komen nu in dezelfde versleten beelden binnen, en het publiek heeft geleerd erlangs te scrollen. Narratieve omkering is een van de betrouwbaarste middelen die we kennen om die gewoonte te doorbreken. In plaats van mensen te vragen meer om een vreemde te geven, vraagt ze hen zich voor te stellen dat de ervaring van een vreemde de mensen overkomt van wie ze houden.

De techniek heeft grenzen, en die zijn het benoemen waard. Ze werkt alleen als de oorspronkelijke ervaring wordt geëerd, niet geleend voor het effect, en daarom is LET ME IN gebaseerd op echte vluchtelingenverhalen. En ze werkt het best als opening, niet als volledig betoog. De taak van de film was de kijker de vraag te laten voelen. De partnerorganisaties en de site van We Are Here waren er om hen te helpen die vraag te beantwoorden.

We grijpen nog steeds terug op deze film als een klant met een kwestie komt waarvan het publiek denkt dat het die al begrijpt. De vraag die we stellen, is dezelfde als in 2016: hoe zou dit eruitzien als het hier gebeurde, met ons?

Veelgestelde vragen

Wie regisseerde LET ME IN met Alicia Keys?

LET ME IN werd geschreven en geregisseerd door Jonathan Olinger van HUMAN. Alicia Keys speelt de hoofdrol, de film introduceert Naliyah Vega en Ricardo Martin, en hij werd geproduceerd door We Are Here en HUMAN.

Wanneer kwam LET ME IN uit?

LET ME IN ging op 20 juni 2016, Wereldvluchtelingendag, online in première op TIDAL, samen met het nummer "Hallelujah" van Alicia Keys, na een verrassingsvertoning op het Tribeca Film Festival. Daarna verscheen de film op TIDAL, Facebook, YouTube en de site van We Are Here, en werkte We Are Here samen met CARE, Oxfam en War Child.

Welk nummer zit in de korte film LET ME IN?

De muziek in de film is "Hallelujah", destijds een nieuw nummer van Alicia Keys. De film ging op Wereldvluchtelingendag 2016 samen met het nummer in première op TIDAL, waardoor de muziek deel werd van hoe het verhaal zich verspreidde.

Bekijk de film in de case over LET ME IN. Werk je aan een kwestie waarvan het publiek denkt dat het die al begrijpt? Meld je aan om met ons te werken.