HUMAN maakte een filmserie in zeven delen voor de Duurzame Ontwikkelingstop van de Verenigde Naties: een boodschap aan wereldleiders en aan de mensheid, gemaakt om empathie te wekken, beleid te veranderen en ons te herinneren aan de rechten die we delen.

De Verenigde Naties vroegen HUMAN een korte filmserie in zeven delen te maken voor de Duurzame Ontwikkelingstop van de VN in New York op 24 september. De films schetsen een visie op de toekomst van de mensheid voor deze historische bijeenkomst van staatshoofden en wereldleiders, de grootste bijeenkomst van wereldleiders uit de menselijke geschiedenis. De films moeten aanzetten tot beleidsverandering en empathie wekken voor de hele mensheid, van het hoogste niveau tot de individuele burger. Ze zijn geschreven aan wereldleiders als mensen, en daarom zijn ze universeel. De films worden breed uitgebracht in de wereld en ingezet als middel om iedereen te laten weten welke rechten ze als mens hebben.
In september 2015 kwamen wereldleiders in New York bijeen om de Agenda 2030 voor Duurzame Ontwikkeling aan te nemen. De Verenigde Naties vroegen HUMAN voor dat moment een korte filmserie in zeven delen te maken. De films, met de titel The Story You Are Shaping, gingen in première op de Duurzame Ontwikkelingstop van de VN en waren geschreven om de mens in elke afgevaardigde aan te spreken, niet alleen het ambt dat die bekleedde.

De Duurzame Ontwikkelingsdoelen bestonden in beleidsdocumenten en toespraken. De VN wilden dat ze gevoeld werden: dat ze empathie en een gevoel van gedeelde verantwoordelijkheid overbrachten op een wereldwijd publiek zonder gemeenschappelijke taal of cultuur.
We schreven elke film als een brief aan de mensheid, gemaakt om culturele en taalgrenzen te overschrijden. Beeld, muziek en stem dragen de boodschap, zodat de serie net zo goed aankomt bij een staatshoofd als bij een student die op een telefoon kijkt.



De serie hielp de doelen een menselijk gezicht te geven op het moment dat ze werden aangenomen, en maakte van zeventien doelen iets waarin mensen zichzelf konden zien. Het is nog altijd een van de helderste voorbeelden van waar we in geloven: beleid komt in beweging wanneer mensen het voelen.